Brak snu

O ujemnym działaniu hałasu na organizm ludzki wiadomo od dawna. W starych przekazach chińskich podano, że najcięższą karą, jaką wymierzano przestępcom, było pozbawienie ich snu i tortura hałasem. Żyjący w latach 1493-1541 sławny niemiecki lekarz i przyrodnik Paracelsus w dziele pt. „O suchotach i innych chorobach górników” opisywał schorzenia uszu i głuchotę, występujące u ludzi pracujących w kopalniach. Włoski uczony Ramazzini w 1700 roku wydał książkę

o chorobach rzemieślników, w której opisał chorobę uszu i bóle głowy, powodowane przez głośny hałas i stukot towarzyszący obróbce metali, oraz jako pierwszy wskazał na zjawisko stopniowej utraty słuchu, prowadzące do całkowitej głuchoty.

W wieku XX znacznie zwiększyły się zagrożenia związane ze wzrostem natężenia hałasu, zwłaszcza w ostatnich dziesięcioleciach, po lawinowym rozwoju środków komunikacji lądowej i lotniczej, które razem z przemysłem zaczęły kształtować szeroko rozumiane środowisko człowieka. Istotnym problemem stało się jego skażenie hałasem. Hałas, docierając do ucha, wywołuje nie tylko słyszenie dźwięku powodującego określony dyskomfort, ale wyzwala także pewien mechanizm obronny organizmu. Jeżeli bodziec akustyczny jest dostatecznie mocny, to poprzez

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>