Metale ciężkie

Także substancje dodawane do żywności, niedozwolone w Polsce, mogą być przyczyną pokrzywki, obrzęku alergicznego, astmy, a nawet wstrząsu anafilaktycz- nego. Objawy astmy mogą być u osób predysponowanych indukowane przez glutaminian sodu, siarczyny, barwniki. Autorzy Hannusen i Haahtell w 1987 roku wykazali, że podłożem zróżnicowanych zmian skórnych w reakcji na wymienione czynniki chemiczne mogą być zarówno zjawiska immunologiczne, jak też procesy nieimmunologiczne („fałszywe” alergie, nietolerancje).

Metale ciężkie, a właściwie ich sole też mogą być przyczyną AZDC. Jony metali ciężkich łatwo przenikają przez błony komórkowe, tworzą połączenia z białkami, kwasami nukleinowymi oraz lipidami, powodując różnego rodzaju uszkodzenia komórek i zaburzenia ich funkcji metabolicznych. Główną drogą wchłaniania metali ciężkich, oprócz układu oddechowego, jest przewód pokarmowy. Szczególne zagrożenie niemowląt i małych dzieci wynika z większego ich wchłaniania w porównaniu z osobami dorosłymi. Wspólną cechą tych metali jest ich zdolność do łączenia się z grupami -SH białek, z których wypierają niezbędne mikroelementy z połączeń w metaloenzymach. Inną wspólną cechą, szczególnie ołowiu i kadmu, jest ich kumulacja w organizmie: kadm gromadzi się głównie w narządach miąższowych (wątrobie i nerkach), ołów – także w kościach.

Za dopuszczalne stężenie ołowiu we krwi WHO przyjęło 10 |ig/dl, Polska – 30 / p.g/dl, ale na Śląsku średnie stężenie Pb we krwi badanych dzieci wynosiło 35 |a,g/dl. Metale ciężkie mają zdolność przenikania przez barierę łożyskową i do pokarmu kobiecego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>