Promieniowanie UV-B

W niektórych przypadkach choroba nowotworowa może ujawnić się po długim okresie od momentu zadziałania czynnika szkodliwego, czego przykładem są obecne zachorowania na nowotwory osób, które jako małe dzieci zostały napromieniowane wskutek wybuchu bomby w Hiroszimie i Nagasaki w Japonii w 1945 roku.

Umiarkowane korzystanie ze słońca jest wskazane, ale nadmierna dawka promieni słonecznych w ostrej ekspozycji może prowadzić do raka skóry lub sutka oraz wpływa niekorzystnie na wzrok, dodaje zmarszczek, przyspiesza starzenie się skóry. Promieniowanie UV-A przenika w głąb skóry, niszczy włókna kolagenowe i elas- tynowe, które odpowiadają za sprężystość skóry, czego wynikiem jest powstawanie zmarszczek, bruzd i załamań oraz zwiększenie wiotkości skóry.

Promieniowaniu UV-B zawdzięczamy ciemną karnację skóry, jednak może ono też powodować oparzenia (zaczerwienienie, bąble, swędzenie, łuszczenie się skóry). Działanie promieniowania UV-B zmienia w trwały sposób komórki skóry (pieprzyki pojawiające się po gwałtownym, długotrwałym nasłonecznieniu skóry są przykładem jej przebarwienia i zmian w strukturze). W podobny niekorzystny sposób mogą działać na skórę promienie emitowane przez lampy kwarcowe. Długotrwałe działanie tych promieni oprócz oparzeń może zagrażać nowotworami skóry. Szczególnie narażone są osoby z tzw. defektami enzymatycznymi (skóra sucha, przebarwiona, żółtawa, pergaminowa).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>