Region chromosomowy

Region chromosomowy 5q31 -q33 zawiera wiele genów, których produkty mogą być zaangażowane w proces zapalny oskrzela, m.in. GM-CSF2 (granulocyte macrophage – colony stimulating factor), FGFA (fibroblast growth factor acidic), IRF1 (immune regulatory factor 1), EGR1 (early growth response gene 1), ADR B2 (B2 – adrenergic receptor), PDGFR (platelet – derived growth factor receptor) oraz interleukiny: IL-3, -4, -5, -9 i 13. Wszystkie te geny to potencjalni kandydaci do miana „genu podatności na astmę”, gdyż każdy z nich może warunkować nadreaktywność oskrzeli, która jest zarówno częścią składową klinicznego objawu astmy oskrzelowej, jak i czynnikiem ryzyka dla tej jednostki chorobowej.

W 1970 roku badacze amerykańscy odkryli, że pod wpływem jonów wodorosiar-czanowych (HS03) może nastąpić przekształcenie DNA w inny związek, co wiąże się z przekształceniem kodu genetycznego. Większe stężenia dwutlenku siarki wywołują silne podrażnienia błon śluzowych. Początkowo występuje kaszel, a dłuższe działanie tego gazu powoduje obrzęk błon śluzowych i skurcze mięśni oskrzelowych. Opierając się na wieloletniej statystyce, można ocenić szkodliwości długotrwałego oddychania powietrzem nawet o stosunkowo małej zawartości dwutlenku siarki.

Każdy człowiek reaguje w inny sposób. Cierpiący na nieżyt oskrzeli lub choroby układu krążenia są niewątpliwie bardziej zagrożeni niż ludzie zdrowi. Patomecha- nizm astmy oskrzelowej jest wypadkową czynników środowiskowych i uwarunkowań genetycznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>